-
Czytanie indywidualistyczne i kolektywne
Jak zmienia się uczestnictwo w literaturze? Widać przenoszenie środka ciężkości z postawy indywidualistycznej na kolektywną. O co w tym chodzi? Już wyjaśniam. Będzie o Italo Calvino, Pyrkonie i Wattpadzie.
-
Kim był Mark Fisher? Czym są „Fiszki” i kryzys wyobraźni?
Kryzys wyobraźni? Dziś? To na pierwszy rzut oka wydaje się niemożliwe. Przecież jesteśmy wolni bardziej niż kiedykolwiek! Nasze myśli mogą płynąć, gdzie chcą.
-
Eerietacja, czyli o „Tęczy grawitacji” Thomasa Pynchona
Dwa lata temu minęło pół wieku od premiery „Tęczy grawitacji”, która w Stanach Zjednoczonych pojawiła się w 1973 roku.
-
Co ma Konkurs Chopinowski do nagród literackich?
Czy nagrody literackie przyznawane są w sprawiedliwy sposób? Uważam, że raczej nie. Zwłaszcza, kiedy najlepszą książkę wybiera się między poezją, reportażem i powieścią.
-
Na stykach Can Xue i Cesara Airy: dyletanckość
A jeśli pisarz nie poprawia raz napisanych fragmentów, nie wraca do szkiców, nie szlifuje zdań w nieskończoność, jak Flaubert czy Proust? Dziś kilka słow od dwóch osobach, które kiedyś pewnie dostaną Nobla.
-
Na stykach Yi Sanga i Kafki: wyrok skazujący
Państwowy Instytut Wydawniczy poinformował właśnie o dodruku książki „Kości dziecka” Yi Sanga. To dobra okazja, żeby napisać parę słów o tym wyjątkowym tytule.
-
“49 idzie pod młotek” Thomasa Pynchona jak „Kosmos”
W 1965 roku wychodzi “Kosmos” Gombrowicza, w 1966 natomiast ukazuje się “The Crying of Lot 49” Pynchona, które u nas wydano się jako “49 idzie pod młotek” (w przekładnie Piotra Siemona).
-
Na stykach Schulza i Can Xue: po drugiej stronie parkanu
Moja ostatnia fascynacja, czyli Can Xue, chińska pisarka, od lat przyznaje, że inspiruje się naszym polskim pisarzem z dawnego powiatu drohobyckiego Brunonem Schulzem. Jak to widać w jej pisaniu? Odpowiedź poniżej.
-
Najlepsze książki 2024 roku? Oto moje wyróżnienia
Oto książki, które czytałem w 2024 roku. Powieści, eseje, poezja, biografie i inne non-fiction. Trudno wybrać najlepsze, dlatego tego nie robię. Ale są wyróżnienia.
-
Na stykach Fossego i Gertrudy Stein: to przeklęte powtórzenie
Jon Fosse i te jego powtórzenia – jeśli czytaliście “Septologię” to wiecie, o czym mówię. Narrator Fossego powtarza wielokrotnie różne frazy, jakby je przeżuwał, tworząc coś, co niektórzy nazywają transem.
-
Na stykach Gombrowicza i Kafki: najbardziej wewnętrzne życie
Gombrowicz i Kafka – pisarze bardzo od siebie różni, ale fundament ich metody pisarskiej wydaje się taki sam. Spójrzcie.
-
Najlepsze książki 2023 roku. Osobisty ranking nowości
W mijającym roku, tak jak i w poprzednim, czytałem przede wszystkim książki starsze. Nowości wpadały do mnie tylko od czasu do czasu. Ale udało mi się spośród tych kilku wybrać te, które mogę wam polecić. Oto najlepsze książki 2023 roku wydane w 2023 roku, jakie udało mi się przeczytać. Mamy tu trzy powieści, jeden zbiór…
